آموزش رسم الگوی بالاتنه جلو به روش متریک – راهنمای گام به گام رسم الگوی اولیه بالاتنه

چرا باید روش متریک را یاد بگیریم؟

در خیاطی حرفه ای، رسم الگو اساس همه چیز است. اگر الگو دقیق نباشد، حتی بهترین دوخت هم نمی تواند لباس را زیبا و اندازه کند. روش متریک در الگوسازی یکی از علمی ترین و دقیق ترین روش ها برای رسم الگو است که در آموزشگاه های معتبر خیاطی در سراسر جهان تدریس می شود.

در این روش، اندازه ها مستقیماً از بدن گرفته می شوند و با فرمول های ساده به خطوط و زوایای الگو تبدیل می گردند. نتیجه؟ الگویی کاملاً منطبق با فرم بدن شخص.

اگر تازه کار هستید و می خواهید دوخت و طراحی لباس را به صورت حرفه ای آغاز کنید، یادگیری الگوی بالاتنه جلو به روش متریک گام اول و ضروری شماست.

وسایل و ابزار مورد نیاز برای رسم الگوی اولیه بالاتنه

قبل از شروع رسم، باید ابزار لازم (ابزار لازم برای خیاطی) را آماده کنید. نظم و دقت در کار الگو سازی، بخشی از حرفه ای بودن شماست. ابزارهای زیر را آماده داشته باشید:

کاغذ الگو (یا مقوای نازک) – بهتر است از کاغذهای سفید مخصوص الگوسازی استفاده کنید.

خط کش بلند (۶۰ سانتی متر)

گونیا و پیستوله منحنی – برای کشیدن حلقه آستین و سرشانه ها.

متر خیاطی نرم – برای اندازه گیری دقیق بدن.

مداد یا خودکار رنگی مخصوص الگو

پاک کن و نوارچسب کاغذی

قیچی الگو و سوزن ته گرد (برای تست)

مرحله اول: اندازه گیری بدن برای رسم الگوی متریک

در روش متریک، اندازه گیری ها اساس تمام خطوط الگو هستند. پس قبل از هر چیز باید اندازه ها را دقیق بگیرید.

اندازه های مورد نیاز برای الگوی بالاتنه جلو :

دور سینه

دور کمر

دور باسن

قد بالاتنه جلو

قد بالاتنه پشت

سرشانه تا سرشانه (پشت و جلو)

اندازه سرشانه

بلندی سینه

فاصله دو سینه

کارور جلو و کارور پشت

دور گردن

قد حلقه آستین (زیر بغل تا سرشانه)

قد لباس (در صورت نیاز)

نکته: همیشه متر را به صورت افقی و چسبیده به بدن بگیرید اما نه آن قدر تنگ که پوست را فشار دهد.

مرحله دوم: رسم مستطیل پایه در الگوی بالاتنه جلو 

برای رسم الگوی بالاتنه در روش متریک ما نیاز داریم که الگوی پشت را داشته باشیم بنابراین می توانید برای رسم کادر اصلی و خطوط افقی و عمودی اصلی این مقاله را ابتدا مطالعه کنید و سپس با راهنمایی از این مقاله بالاتنه را به آن اضافه کنید. به عنوان خلاصه فقط نیاز است که یک مستطیل اصلی رسم کنید که عرض آن برابر با ¼ دور سینه یا دور باسن هر کدام که بزرگتر بود + ۲ تا 5 سانتی متر آزادی و طول آن برابر با قد بالاتنه جلو  یا قد لباس است.

این مستطیل، پایه ی الگوی بالاتنه جلو خواهد بود که در مقاله آموزش رسم الگو بالاتنه پشت به روش متریک کامل توضیح داده شده است.

خط عمودی سمت چپ را «خط وسط جلو» می نامیم.

خط افقی بالا «خط گردن جلو» و پایین ترین خط، «خط کمر» است.

نکته: مجدد در مقاله ی قبلی تمام خطوط را با نام گذاری کامل به صورت تصویری توضیح داده شده است. می توانید به آن مقاله رجوع کنید.

مرحله سوم: تعیین خط سینه و خط کارور

مقدار حلقه آستین مطابق با آنچه که روی خط حلقه در قسمت پشت در نظر گرفته شد در قسمت جلو نیز در نظر  می گیریم . لازم به ذکر است که برای رسم خط سرشانه در قسمت جلو از خط شانه در قسمت پشت به اندازه ی 0.75 سانتی متر پایین آمده یک خط افقی رسم می کنیم. این خط افقی را مطابق تصویر خط شانه جلو می نامیم.

برای رسم خطوط افقی و عمودی در قسمت بالاتنه جلو به روش متریک این تنها خط افقی بود که نیاز به رسم کردن داشت و تنها خط عمودی هم خط وسط جلو یا مرکز جلو است. خط های دیگر مطابق با الگوی بالاتنه پشت رسم می شود و نیاز به تغییر ندارد.

مرحله چهارم: طراحی حلقه گردن جلو

برای رسم حلقه گردن در بالاتنه جلو از گوشه ی بالا سمت چپ مستطیل (نقطه ی شروع گردن) به اندازه ی یک پنجم ور گردن + ۰.۵ سانتی متر داخل شوید. سپس از همان نقطه، به سمت پایین ۶ تا ۷ سانتی متر پایین بیایید. با کمک پیستوله منحنی، این دو نقطه را به صورت منحنی نرم به هم وصل کنید تا منحنی یقه به زیبایی طراحی شود

نکته: عمق یقه جلو یا همان بازی یقه بستگی به مدل لباس دارد، اما در الگوی اولیه بالاتنه، معمولاً تا ۷ سانتی متر است. و مقدار بازی یا عمقی که می خواهید برای یقه در نظر بگیرید باید از این 7 سانتی متر به بعد باشد. برای مثال اگر می خواهید یقه ی خود را 5 سانت بازتر کنید باید 5 را به عدد اولیه 7 اضافه کنید و 12 سانتی متر از خط گردن پایین بیایید.

نکته: در لباس ها یا مدل هایی که یقه های خیلی باز دارند لقی گرفتن از یقه فراموش نشود.

مرحله پنجم: رسم سرشانه و شیب شانه

برای رسم خط سرشانه باید نقطه صفر خط کش را روی ابتدا نقطه گردن یا نقطه ی یقه قرار دهید و انتهای آن را روی خط شانه جلو به طوری تنظیم کنید که شیب شانه به درستی رسم شود. برای مثال اندازه ی سرشانه برابر است با 11 سانتی متر بنابراین نقطه صفر روی خط گردن ابتدای یقه و نقطه 11 روی خط شانه جلو تنظیم می گردد وشیب سرشانه رسم می شود.

این خط، خط سرشانه جلو است که نقش مهمی در افت طبیعی لباس دارد.

مرحله ششم: تعیین و رسم حلقه آستین جلو

از انتهای خط سرشانه، خطی عمود به سمت پایین (روی خط سینه) بکشید.

برای تعیین و رسم گودی حلقه آستین ابتدا روی خط حلقه به اندازه ی یک دوم کارور جلو به علاوه ی 1.5 سانتی متر علامت می زنیم. سپس مقدار بین نقطه کارور جلو و پشت را تقسیم بر دو می کنیم و علامت می زنیم و مطابق با تصویر خط منحنی آستین جلو و پشت را رسم می کنیم.

لازم به ذکر است که از نقطه ی کارور جلو که روی خط حلقه مشخص کردیم به اندازه یک سوم بلندی سینه به سمت بالا امتداد می دهیم و وسط خطی که از  انتهای سرشانه به کارور پشت وصل کردیم را هم علامت می زنیم و با استفاده از نقاط و خط پیستوله منحنی آستین را رسم می کنیم.

در روش متریک، این منحنی باید کاملاً متناسب با اندام فرد باشد و از نقطه ی سرشانه به صورت طبیعی به سمت زیر بغل بیاید.

مرحله هفتم: طراحی پنس سینه

پنس سینه از مهم ترین قسمت های الگوی بالاتنه جلو است چون باعث می شود لباس روی بدن بنشیند.

نوک سینه را پیدا کنید (محل تقاطع کارور جلو با خط سینه). روی خط کمر نیز همین مقدار را علامت می زنیم و 2 سانتی متر زیر خط سینه وصل می کنیم به خط کمر و از زیر خط کمر هم به اندازه ی 12 تا 13 سانتی متر امتداد می دهیم. پهنای ساسون معمولا بین 3 تا 4 سانتی متر است بنابراین اگر بخواهیم 3 در نظر بگیریم روی خط کمر از نقطه ای که علامت زدیم مطابق با تصویر به اندازه 1.5 سانتی متر به سمت چپ و 1.5 سانتی متر به سمت راست علامت می زنیم.

نکته: در روش متریک، زاویه و محل دقیق پنس به تناسب دور سینه و فرم اندام محاسبه می شود.

مرحله هشتم: رسم خط کمر و پهلو

روی خط کمر، از خط وسط جلو به اندازه ی ¼ دور کمر + ۲ سانتی متر آزادی علامت بزنید.

در خط باسن نیز ¼ دور باسن + ۲ سانتی متر را مشخص کنید. سپس این دو نقطه را با یک خط منحنی نرم به هم وصل کنید تا پهلو شکل بگیرد.

مرحله نهم: کنترل و اصلاح الگو

در این مرحله برای رفع ایرادات دوخت و الگو (لینک شود به مقاله رفع ایرادات دوخت و الگو در متد متریک) باید مطمئن شوید که:

• خطوط سینه و کمر با هم تراز هستند.
• حلقه آستین جلو کاملاً منحنی و طبیعی است.
• پنس ها به درستی بسته می شوند و انحراف ندارند.
• اگر هنگام بستن پنس ها خط ها روی هم نمی افتند، یعنی یکی از اندازه ها اشتباه گرفته شده و باید اصلاح شود.

مرحله دهم: تست الگو با پارچه متقال

قبل از دوخت لباس اصلی، پیشنهاد می شود الگو را روی پارچه متقال (پارچه تست) پیاده سازی کنید.

با این روش می توانید افت، انحنا و اندازه واقعی الگو را روی بدن امتحان کرده و ایرادات احتمالی را اصلاح کنید.

این کار در آموزشگاه های خیاطی یکی از مراحل الزامی است و باعث می شود لباس نهایی بی نقص دوخته شود.

تفاوت الگوی بالاتنه جلو با پشت در روش متریک

یقه جلو عمیق تر و منحنی تر از پشت است.

قد بالاتنه جلو معمولاً کمی بلندتر از پشت است، چون باید روی برجستگی سینه قرار گیرد.

در قسمت پشت، حلقه آستین صاف تر و کم انحنا تر است.

نکات مهم در آموزش رسم الگوی اولیه بالاتنه

نکات مهم الگو سازی برای داشتن الگویی بهتر :

همیشه اندازه گیری ها را دو بار تکرار کنید.

در روش متریک، دقت در میلی مترها اهمیت دارد.

آزادی الگو را فراموش نکنید؛ بدون آن لباس تنگ و غیرقابل استفاده می شود.

در الگوی بالاتنه جلو، همیشه یقه، سرشانه و پنس ها با دقت رسم شوند.

اگر اندام فرد خاص است (مثلاً افتادگی شانه یا برجستگی سینه زیاد دارد)، اصلاحات اندامی را پس از تست متقال اعمال کنید.

کاربرد الگوی اولیه بالاتنه در طراحی لباس

الگوی اولیه پایه بالاتنه با متد متریک ، پایه ای است که روی آن می توان انواع مدل ها را طراحی کرد.

بعد از یادگیری این الگو، به راحتی می توانید مدل های زیر را رسم کنید:

لباس مجلسی با متد متریک

مانتو با متد متریک

کت زنانه با متد متریک

بلوز و شومیز با متد متریک

تاپ و سارافون با متد متریک

با اعمال تغییراتی در یقه، حلقه آستین، یا پنس ها، می توان مدل های متنوعی خلق کرد.

اشتباهات رایج در رسم الگوی بالاتنه جلو

اشتباه در اندازه گیری دور سینه یا کارور

فراموش کردن آزادی در خط کمر

اشتباه در محل نوک سینه

رسم نادرست منحنی حلقه آستین

رعایت نکردن شیب شانه

برای جلوگیری از این خطاها، همیشه پس از پایان کار، الگو را با اندازه های واقعی بدن کنترل کنید.

جمع بندی: از الگوی اولیه تا لباس نهایی

آموختیم که الگوی بالاتنه جلو به روش متریک اساس طراحی و دوخت تمام لباس هاست.

این روش به دلیل دقت بالا، سادگی و استاندارد بودن، در آموزشگاه های حرفه ای الگوسازی استفاده می شود.

با یادگیری اصولی این الگو، شما می توانید:

• مدل های مختلف را طراحی کنید
• اصلاحات اندامی را انجام دهید
• و لباس هایی با تن خور حرفه ای بدوزید.

فراموش نکنید که تمرین مداوم، یادداشت اندازه ها و اجرای آزمایشی روی متقال، شما را از یک هنرجوی ساده به یک طراح لباس حرفه ای تبدیل می کند.

اگر می خواهید الگوسازی به روش متریک را به صورت حرفه ای از مقدماتی تا پیشرفته، مرحله به مرحله آموزش ببینید می توانید در دوره ی اموزش الگو به روش متریک شرکت کنید و با شرکت در دوره ی برش و دوخت الگوهای خود را تبدیل به لباس های لوکس و زیبا کنید. اینک آموز دوره های خیاطی خود را با هر مبلغی که در توان شماست بدون محدودیت مکانی و زمانی با پشتیبانی ارائه می دهد.